Een pad is geen parkeerplaats

Elke hut heeft één plek op het zand, gemarkeerd met een paal zonder naam. Een tweede auto hoort niet achter de eerste, niet in de berm en niet «even bij de buurhut». Het pad moet open blijven voor de huiswacht en voor wie te voet van de Spoorlaan komt.

Wie met twee auto’s komt, zet de tweede bij het station. Nunspeet heeft daar plekken die de gemeente beheert, niet wij. We reserveren geen vak. We geven geen belofte over een vrije strook langs het spoor in het hoogseizoen.

In 2022 bleef een bestelbus een weekend dwars op het pad staan. De Hut ernaast kon de kachelhout niet bij. Sindsdien staat in de hutafspraken: één personenauto, geen bus, geen aanhanger. Een camper is geen hut en geen parkeerder hier.

Fietsen mag tegen de veranda, niet in de keuken. Een oplaadpunt voor een elektrische auto hebben we niet. Een verlengsnoer naar de hut is brand, geen service. Wie dat nodig heeft, kiest een ander adres.

Te voet vanaf Spoorlaan 9 is het pad droger in april dan in november. Na regen blijft zand aan de schoenen. We leggen geen planken. Joost veegt de veranda, niet het hele pad.

Wie zonder auto komt: trein tot Nunspeet, acht minuten naar nummer 9, daarna het pad. Een taxi tot de hut vragen we niet; de chauffeur kent het zand vaak niet en keert op een plek die we liever heel houden. Haal de sleutel, loop of rij zelf het laatste stuk.